ထမေျခာက္ေလး တစ္စလယ္နဲ႔ မိုးေခါင္ခုိင္းတဲ့လူ

ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ FEC သြားလွဲေတာ့ ၉၁၅ က်ပ္ပဲ ေပါက္ေစ်းရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ဖု သြားသည္။ ၿပီးခဲ့ အပတ္က လွဲတာ ၉၆၀ ရေသးသည္ တစ္ပတ္အၾကာမွာ ၉၁၅ က်ပ္ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားလို႔ကား ဥာဏ္မမွီ။ ကၽြန္ေတာ္ FEC လွဲေနက် ဆုိင္က အမၾကီးကေတာ့ ေျပာရွာသည္ “ေမာင္ေလးရယ္ အခုေစ်းေတြက်ေနတယ္............. ”

ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ပတ္၀န္းက်င္ တစ္ေဒၚလာလွ်င္ ျမန္မာေငြ ကိုးရာေက်ာ္ေက်ာ္ပတ္၀န္းက်င္ တြင္ေပါက္ေစ်းရွိသည္။ ထိုစဥ္က ဘဲဥတစ္လံုးကို ငါးဆယ္က်ပ္ေပးရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၀ယ္ေနက် ဆန္တစ္အိတ္ကို တစ္ေသာင္းရွစ္ေထာင္ ေပးရသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္လုိျဖစ္သည္မသိ ေဒၚလာေစ်းက ရုတ္တရက္ခုန္တက္သြားသည္။ တစ္ေဒၚလာကို တစ္ေထာင္ေက်ာ္ေစ်း။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၀ယ္ေနက် ဘဲဥတစ္လံုးကို ငါးဆယ္ႏွင့္ မရေတာ့သလို ကၽြန္ေတာ္၀ယ္ေနက် ဆန္တစ္အိတ္ကို တစ္ေသာင္းရွစ္ေထာင္ႏွင့္ မရေတာ့ေပ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ ေဒၚလာေစ်းတက္လုိ႔ေလ.......

ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က အေဖေျပာျပေသာ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို အခုအထိ အမွတ္ရေနပါေသးသည္။ ပံုျပင္ေလးနာမည္က ထမေျခာက္(ထမင္းေျခာက္) တစ္စလယ္နဲ႔ မိုးေခါင္ခုိင္းတဲ့လူတဲ့။ ပံုျပင္ထဲက လူမွာ ထမေျခာက္ တစ္စလယ္(ဆန္ႏို႔ဆီဗူးႏွစ္လံုး)ရွိသည္။ ထုိထမင္းေျခာက္ေလး တစ္စလယ္ကို ေရာင္းလွ်င္ ေစ်းေကာင္းရဖုိ႔ဆိုလွ်င္ ဆန္စပါး ရွားမွျဖစ္မည္။ ဆန္စပါးရွားဖို႔ဆုိလွ်င္ မိုးေခါင္ၿပီး ဆန္ေတြအထြက္ႏႈန္းက်မွ ျဖစ္မည္။ သို႔ေၾကာင့္ သူ႔ထမေျခာက္ေလး တစ္စလယ္ကို ေရာင္းရင္ ေစ်းေကာင္းရဖို႔အတြက္ မိုးေခါင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းပါေတာ့သည္။ ပံုျပင္ထဲက လူကေတာ့ သူ႔ထမေျခာက္ေလး တစ္စလယ္ကို ေစ်းေကာင္းရဖို႔ အေရးတတုိင္းျပည္လံုးကို ဒုကၡေရာက္ခုိင္းေနသည္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း တစ္ခါတစ္ေလ ျပန္စဥ္းစားမိသည္။ ရတဲ့ လစာ FEC ႏွစ္ပဲေျခာက္ျပားေလး ေစ်းေကာင္းရဖို႔ ေစ်းေတြစြတ္တက္ခုိင္း ေနသလိုမ်ားျဖစ္ၿပီလား။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ္မ်ားမ်ားရဖို႔အတြက္တစ္ခုတည္းနဲ႔ FEC ေစ်းေတြကို စြတ္တက္ေစခ်င္သည္မဟုတ္ပါ။ ေဒၚလာေစ်းေတြတက္လွ်င္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက ေဒၚလာေစ်းတက္လုိ႔ဆုိၿပီး စြတ္လိုက္ၾကသည္။ ေဒၚလာေစ်းတက္တာက ႏွစ္လက္မေလာက္ဆုိရင္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက ႏွစ္ေပေလာက္ ခုန္တက္လုိက္ၾကသည္။ ေဒၚလာေစ်းက်ေတာ့ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက ထင္သာျမင္သာေအာင္ လုိက္မက် မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနၾကသည္။ ဘယ္သူ႔ကို အျပစ္တင္ရမည္မသိ။ ကၽြန္ေတာ္ တရားခံလုိက္ရွာၾကည့္သည္။ ကုန္သည္ေတြလား ကုန္ေျခာက္ဆုိင္ေတြလား လူပုဂၢိဳလ္ေတြလား။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုယ့္ကိုသာ အျပစ္တင္ပါေတာ့သည္။ ကိုယ္မွ အသံုးမက်ခဲ့တာကိုး..........

ဒါကေတာ့ ျမန္မာ့ဆန္စပါး ခ်င္တြယ္တဲ့ ယူနစ္ပါ
ႏွစ္လျမဴ တစ္လမ်က္
ႏွစ္လက္မ်က္ တစ္လမယ္
ႏွစ္လမယ္ တစ္စလယ္
ႏွစ္စလယ္ တစ္ခြက္
ႏွစ္ခြက္ တျပည္
ေလးျပည္ တစ္စိတ္
ႏွစ္စိတ္ တစ္ခြဲ
ႏွစ္ခြဲ တစ္တင္း

Read More...

Summary only...

အလုပ္လက္မဲ့........

တစ္ခါတုန္းက အလုပ္လက္မဲ့ တစ္ေယာက္ဟာ Micro Soft မွာ သန္႔ရွင္းေရး ရာထူးအတြက္ အလုပ္သြားေလွ်ာက္တယ္။ ၀န္ထမ္းေရးရာ အၾကီးအကဲက သူ႔ကို လက္ခံေတြ႕ဆံုကာ လူေတြ႕ေမးျမန္းၿပီး လိုအပ္တဲ့ အရည္အခ်င္းတစ္ခ်ိုဳ႕ကို စစ္ေဆးတယ္။ အင္တာဗ်ဴးၿပီးေတာ့ ၀န္ထမ္းေရးရာ အၾကီးကဲက သူ႔ကိုေျပာတယ္ “မင္း အလုပ္ရၿပီ။ မင့္ရဲ႕ အီးေမးလိပ္စာ ေပး၊ ဘယ္ေန႔ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အလုပ္စဆင္းရမယ္ဆုိတာ မင့္ဆီကို အီးေမးပို႔လုိက္မယ္….” ၀န္ထမ္းေရးရာ အၾကီးကဲက သူ႔ဆီမွာ အီးေမး လိပ္စာေတာင္းေတာ့ သူ အလြန္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားၿပီး “ကၽြန္ေတာ့္မွာ ကြန္ပ်ဴတာ မရွိပါဘူး ဒါေၾကာင့္ အီးေမးလဲ မရွိပါဘူးလုိ႔ ” ျပန္ေျဖလုိက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ၀န္ထမ္းေရးရာ အၾကီးအကဲက သူ႔ကို ျပန္ေျပာလုိက္တယ္ “ ဒီေခတ္ၾကးီမွာ အီးေမး လိပ္စာေလး တစ္ခုေတာင္ မရွိဘူးဆုိရင္ အသက္ရွင္လုိ႔ မရသေလာက္နည္းပါးပဲ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္လဲမရႏုိင္ဘူး…..”

သူအလုပ္မရေတာ့ဘူးလုိ႔ သိလုိက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔အိပ္ကပ္ထဲမွာရွိတဲ့ ပိုက္ဆံ ဆယ္ေဒၚလာနဲ႔ ဘ၀ကို ဘယ္လိုရပ္တည္ရမလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ သူ ေျခာက္ျခား သြားတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တယ္။ ၿပီးေတာ့ စူပါမတ္ကက္တစ္ခုကို သြားၿပီး စေတာ္ဘယ္ရီသီး ဆယ္ေပါင္ကို ၀ယ္လာခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ျမိဳ႕ထဲက အိမ္တံခါးေတြကို လိုက္ေခါက္ၿပီး သူ၀ယ္လာတဲ့ စေတာ္ဘယ္ရီကို ေစ်းႏွဆတင္ကာ လုိက္ေရာင္းတယ္။ အဲလုိ အိမ္တံခါးေပါက္ေတြမွာ လုိက္ေရာင္းရင္းနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ စေတာ္ဘယ္ရီေတြဟာ ႏွစ္နာရီအတြင္း ကုန္သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူရတဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ စူပါမားကက္ကို ျပန္သြား စေတာ္ဘယ္ရီထပ္၀ယ္ၿပီး ထပ္ေရာင္းတယ္။ အဲဒီေန႔က သူသံုးၾကိမ္ထက္မနည္း အသြားအျပန္လုပ္ၿပီး ေရာင္းလုိက္တာ ေနာက္ဆံုးမွာ သူအိမ္ျပန္ေတာ့ အိပ္ကပ္ထဲမွာ ေဒၚလာေျခာက္ဆယ္ အသားတင္က်န္တယ္။

အဲဒီမွာ သူ႔ ေအာင္ျမင္ေရးလမ္းစကို သူျမင္သြားတယ္။ ေနာက္ေန႔က စၿပီး မနက္ေစာေစာသြားကာ ပထေန႔မွာ လုပ္တဲ့နည္းအတုိင္း စူပါမားကက္ကိုသြားလုိက္ တစ္ခုခုကို၀ယ္လုိက္ ၿပီးရင္ အိမ္တံခါးေပါက္ေတြကို လုိက္ေခါက္ၿပိးေရာင္းလိုက္နဲ႔ သူေန႔တုိင္းလုပ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္သူ႔၀င္ေငြဟာ တစ္ရက္ကို သံုးဆ သံုးဆ တိုးတိုးသြားပါတယ္။ သူဟာ အခ်ိန္တုိေလး အတြင္းမွာ သစ္သီးေတြ တင္ေရာင္းဖုိ႔ တြန္းလွည္းေလးတစ္ခုကို ၀ယ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ သိမ္ၾကာခင္ေလးမွာပဲ သစ္သီးတင္းေရာင္းတဲ့ သူ႔တြန္းေလးကေန သစ္သီးတင္ေရာင္းတဲ့ ကားအျဖစ္ ေျပာင္းလွဲႏုိင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ထပ္ အခ်ိန္အနည္းငယ္အတြင္းမွာ သူဟာ ကုန္ပစၥည္းေတြကို အိမ္္တုိင္ယာေရာက္ ကားေတြနဲ႔ လုိက္ပို႔ေရာင္းခ်မႈကို ၀န္ေဆာင္ေပးတဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုကို ပိုင္လာတယ္။

ငါးႏွစ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္………

သူဟာ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံရဲ႕ အၾကီးဆံုး စားေသာက္ကုန္ေတြ ေရာင္းတဲ့ စတိုးဆုိင္ေတြရဲ႕ ပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ အခုလို သူေအာင္ျမင္ၾကီးပြားလာခ်ိန္ ေရာက္လာေတာ့ သူ႔နဲ႔ သူ႔မိသားစုရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္ အာမခံထားဖို႔ရာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ ေအးဂ်င့္တစ္ခုကို ေခၚၿပီးေတာ့ အာမခံအတြက္ ေဆြးေႏြးခဲ့တယ္။ သူ႔နဲ႔ ေအးဂ်င့္နဲ႔ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးလို႔ အၿပီးမွာ ေအးဂ်င့္က သူ႔ဆီမွာ အီးေမးလိပ္စာ ေတာင္းတယ္။ ဒီေန႔ေဆြးေႏြးခ်မွတ္လုိက္တဲ့ ေပၚလစီ အတည္ျပဳခ်က္ကို အီးေမးနဲ႔ ပို႔ေပးဖုိ႔ပါတဲ့။

အဲဒီေတာ့ သူက ေျပာလုိက္တယ္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အီးေမး လိပ္စာမရွိပါဘူးတဲ့ေလ။ ဒီလို လုပ္ငန္းပိုင္ရွင္ၾကီးတစ္ေယာက္မွာ အီးမရွိဘူးဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းတာပဲ၊ ခင္ဗ်ားမွာ အီးေမးလိပ္စာတစ္ခုေတာင္ မရွိပဲနဲ႔ ဒီလုိၾကီးမားတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းစုၾကီးကို ထူေထာင္ႏုိင္တယ္ဆုိရင္ အီးေမးလိပ္စာ ရွိရင္ ခင္ဗ်ား အခုေလာက္ဆို ဘယ္၀ေရာက္ေနၿပီလဲ မသိဘူး လို႔ ေအးဂ်င့္က ျပန္ေျပာတယ္။

သူက ခဏေလာက္စဥ္းစားၿပီး တကယ္လုိ႔သာ ငါ့မွာ အီးေမးလိပ္စာ တစ္ခုရွိခဲ့ရင္ အခုေလာက္ဆို Micro Soft မွာ အိမ္သာေဆးတဲ့လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနမွာ ေပါ့လို႔ ျပန္ေျဖလုိက္တယ္…….

တကယ္လို႔သင့္မွာ အီးေမးလိပ္စာ တစ္ခုမရွိရင္လဲ အလုပ္ၾကိဳးစားမယ္ဆုိရင္ သန္းၾကြယ္သူေဌးတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္……

တကယ္လုိ႔ သင္ဟာ ဒီပံုျပင္ေလးကို အီးေမးကေန လက္ခံရွိခဲ့တာဆုိရင္ သင္ဟာ မိးလွ်ံနာျဖစ္ဖုိ႔ထက္ သန္႔ရွင္းေရး၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖုိ႔ပိုနီးစပ္ပါတယ္……

တကယ္ေတာ့ အင္တာနက္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘ၀ထဲက ျပသနာအားလံုးကို မေျဖရွင္းေပးႏုိင္ပါဘူး……



ဒီပံုျပင္ေလးကေတာ့ Metacafe မွာေတြ႕တဲ့ ပါ၀ါပြိဳင့္ေလးတစ္ခုကို တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ ဘာသာျပန္ထားတာပါ။ ေအာ္ရင္ဂ်ယ္နယ္ကို ဒီေနရာမွာ သြားဖတ္လုိ႔ရပါတယ္

Read More...

Summary only...

ေျမြနဲ႔ဖားနဲ႔ေ၀းတဲ့ေျမ

ဖားကိုေျမြၿမိဳတာကို သင္ျမင္ဖူးပါသလား။ ထိုအခါ သင္ဘာလုပ္သလဲ........

ရန္ကုန္မွာေနသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ဖားကိုေျမႊျမိဳသည့္ ျမင္ကြင္းကို ျမင္ဖူးသူ နည္းလိမ့္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နယ္မွာေတာ့ ေျမြလည္းေပါ ဖားလည္း ေပါသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဖားအားေျမြကၿမိဳတာကို မၾကာခဏဆိုသလို ျမင္ဖူးပါသည္။

ဖားသည္ သာမန္အခ်ိန္တြင္ အံုးအြမ္အံုးအြမ္ဟု ေအာ္ေသာ္လည္း အႏၵရာယ္က်ေရာက္သည့္ အခါတြင္ အံုးအြမ္ အုံးအြမ္ဟု မေအာ္ေတာ့ပါ။ ပုရစ္ေအာ္သံႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူေသာ အသံျဖင့္ေအာ္ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ပရစ္ေအာ္သံက ရွည္ၿပီး ဖားေအာ္သံက တို၍ ျပတ္ေတာင္း ျပတ္ေတာင္းထြက္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကေတာ့ ဖားကို ေျမြၿမိဳသည့္အသံၾကားၿပီ ဆိုသည့္ႏွင့္ ခဲလံုးသို႔မဟုတ္ ဒုတ္ကို ကိုင္ၿပီး အသံၾကားရာတြင္ လိုက္ရွာပါသည္။ ေတြ႕ၿပီဆိုသည့္ႏွင့္ ေျမႊကိုခဲႏွင့္ပစ္ ဒုတ္နဲ႔ရိုက္ၿပီး ဖားအသက္ကို ကယ္ေလ့ရွိသည္။ (ေျမြ၏ သေဘာသ၀သည္ အစာကို ခ်က္ျခင္းၿမိဳဳခ်ႏိုင္စြမ္းမရွိပါ။ သူ႔အေပၚကို အႏၵရာယ္တစ္စံု တစ္ရာ က်ေရာက္လာသည့္ႏွင့္ ပါးစပ္ထဲက အစာကို ခ်က္ျခင္းေထြးထုတ္ၿပီး အသက္လႊတ္ေျပးတတ္သည့္ သဘာ၀ရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ အေတြ႕အၾကံဳအရ ဖားသည္ ေျမြပါးစပ္မွ လႊတ္သည္ႏွင့္ ခ်က္ျခင္း ေျပးႏိုင္ပါသည္။ ေနာက္မွ ေသသည္ရွင္သည္ေတာ့ မေျပာတတ္ပါ)

ထိုအရြယ္က ငယ္ေသးလို႔လားမသိ ေျမြကိုလည္း ေတာ္ေတာ္အျမင္ကတ္သည္။ လမ္းမွာ သူ႔ဖာသာသူ ျဖတ္သြားတာ ေတြ႕လွ်င္ပင္ လိုက္ၿပီးရိုက္သတ္ေလ့ရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဖားတစ္ေကာင္အား ျမိဳေနသည္ကို ျမင္၍ ဖားအား ကယ္ႏိုင္လိုက္လွ်င္ အသက္တစ္ေခ်ာင္းကို ကယ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီးဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ ေက်နပ္ပိတိျဖစ္ေလ့ရွိသည္။

ကၽြန္ေတာ္ၿမိဳ႕အလည္မွာ ပန္းခ်ီဆိုင္းဘုတ္ေတြေရးေသာ ပန္ခ်ီဆိုင္တစ္ဆိုင္ရွိသည္။ တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္ ထိုပန္းခ်ီဆိုင္အနီးက ေရေျမာင္းေလး တစ္ခုမွာ လူေတြ ၀ိုင္အံုေနၾကသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ စပ္စုသူပီပီ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထိုလူအုပ္ထဲသို႔ တို႔ေ၀ွ႕ၾကည့္လိုက္မိသည္။ တို႔ေ၀ွ႕ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ျမင္လိုက္ရတာက လက္မအရြယ္ေလာက္ရွိေသာ ေျမႊေသးေသးေလး တစ္ေကာင္က သူ႔ထက္အဆအမ်ားၾကီး ၾကီးေသာ ဖားတစ္ေကာင္ကို ကိုက္ၿပီး ကုန္းေပၚကို ဆြဲတင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ေျမြကို ျမင္လိုက္သည္ႏွင့္ လက္က ယားေနၿပီ ထို႔ေၾကာင့္ ခဲတစ္လံုးကို ေကာက္ၿပီး ပစ္ဖို႔လုပ္ေတာ့ ပန္းခ်ီဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ကို တားသည္။

“မလုပ္နဲ႔ ဒါသဘာ၀ပဲ သူ႔အစာကို သူ႔ဖာသာသူရွာစားတာ”

ကၽြန္ေတာ္အဲဒီတုန္းက ခုႏွစ္တန္းေလာက္ပဲ ရွိေသးအတြက္ ကေလးရြယ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ပန္းခ်ီဆရာကို ေၾကာက္၍သာ အသာေလးေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ကေတာ့ ေျမြကိုခဲႏွင့္ ပစ္ခ်င္ေနသည္။ သို႔ရာတြင္ မတတ္သာ၍ အမ်ားနည္းတူ ဆက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။

ေျမြေလးက ပိန္းရိုးေတြကို အားျပဳၿပီး ဆြဲတင္လိုက္ ဖား ရုန္းလိုက္လွ်င္ အားခ်င္းမမွ်သည့္အတြက္ ျပန္က်သြားလိုက္ႏွင့္ ျဖစ္ေနသည္။ ေနာက္ေတာ့ ေျမြက သူ႔အၿမီးကို ပိန္းရိုးေတြေပၚမွာ ၾကိဳးႏွင့္ခ်ီသလို ၿမဲေအာင္ ခ်ီထားၿပီး တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဆြဲတင္ေတာ့ ဖားက ေရထဲကေန ကုန္းေပၚကိုပါ လာသည္။ ေျမြက ကုန္းေပၚေရာက္ေအာင္ ဖားကို ဆြဲတင္သြားႏုိင္ၿပီလည္းဆိုေရာ ပန္ခ်ီဆရာလည္း ထြက္သြားသည္။ ပန္းခ်ီဆရာ ထြက္သြားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေျမြကို ခဲႏွင့္စပစ္ပါေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္ခဲႏွင့္ ပစ္သည့္အတြက္ ေျမြက ဖားကို ပစ္ထားၿပီး ကိုယ္လႊတ္ရုန္းေျပးသြားသည္။ ကုန္းေပၚတြင္ ခုန္ဆြခုန္ဆြနဲ႔ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ဖားကို တုတ္ႏွင့္ ကေလာ္ၿပီး ေျမာင္းထဲ ျပန္ခ်ထားခဲ့လိုက္သည္။

* * * * *

တစ္ေလာက ျပသနာ ေတာ္ေတာ္တက္လုိက္သည္။ သို႔ေပမယ့္ တက္သည့္ျပသနာက ကိုယ့္ျပသနာမဟုတ္။ သူငယ္ခ်င္း လင္မယားႏွစ္ေယာက္ၾကားက ျပသနာ။ ေယက်ာၤးျဖစ္သူက ရႈပ္သည္။ မိန္းျဖစ္သူက ေယက်ာၤးရႈပ္တာကို လိုက္စံုစမ္းေနသည္။ အမွန္တုိင္းေျပာရရင္ေတာ့ လင္ရယ္မယားရယ္လုိ႔ ျဖစ္လာၿပီးေတာ့ မကြဲေစခ်င္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကို နည္းနည္းဆင္ခ်င္ဖုိ႔ သတိေပးသည္။ သူက သတိေပးလဲ ေပးငေပး သူ႔အက်င့္တုိင္း ေနျမဲတုိင္းေနသည္။

ျပသနာက တျဖည္းျဖည္းၾကီးလာတာအမွ် ေယက်ာၤးဘက္ကပဲ ပါရမလိုလို မိန္းဘက္ပဲ ပါရမလိုလို။ ေယက်ာၤးဘက္က ပါျပန္ရင္လဲ အိမ္ေထာင္မႈေဖာက္ျပန္တာၾကိးကို အားေပးရာေရာက္မည္။ အားမေပးပဲ သူလုပ္ေနတာကိုရပ္သြားေအာင္ ဇြတ္အတင္း လုိက္ဖ်က္ရေအာင္ကလဲ မဟုတ္တတ္။ ၾကာလာေတာ့ မိန္းမျဖစ္သူက သူေယက်ာၤး ရႈပ္တာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေျမာက္ေပးလုိ႔ပဲ ျဖစ္တာလိုလို ဘာလိုလို ထင္လာသည္။ ေယက်ာၤးကလဲ သူရႈပ္တာ မိန္းမသိတယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ပဲ သတင္းေပးလို႔ သိတာလိုလို ဘာလိုလို ထင္လာသည္။

* * * * *

အခုေန ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ေျမြကေန ဖားကို ျမိဳေနတာေတြ႕ရင္ ကယ္သင့္လား မကယ္သင့္လားဆိုတာ စဥ္းစားစရာျဖစ္လာသည္။ အင္အားၾကီးသူက ႏွင့္ အင္အားနည္းသူ ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ ကယ္သင့္လား။ ပန္းခ်ီဆရာ ေျပာသလိုပဲ ဒါသဘာ၀ပဲ သူ႔အစာကို သူ႔ဖာသာရွာစားဆိုၿပီး ၾကည့္ေနသင့္လား။ ဘယ္ဟာမွန္လဲ ကၽြန္ေတာ္ေသေသခ်ာခ်ာ မစဥ္းစားတတ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရန္ကုန္ေရာက္လာၿပီးကတည္းက ဖားကေျမြကိုျမိဳတာ တစ္ခါမွမေတြ႕ရေတာ့ေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ေနရာက ေျမြေတြဖားေတြနဲ႔ေ၀းေနလုိ႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

Read More...

Summary only...

ဓာတ္ပံုေကာင္းတစ္ပံုရဲ႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္

ရွင္းလင္းျပတ္သားေသာ Back ground ကို ေရြးခ်ယ္ပါ

ဓာတ္ပံုေကာင္းတစ္ပံု ျဖစ္ဖုိ႔ ဆုိတဲ့ေနရာမွာ သူရဲ႕ အဓိက အားသာခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတဲ့ အနက္က ဒီေန႔ ေျပာမွာကေတာ့ ဓာတ္ပံုရဲ႕ Back ground ရဲ႕ အေရးပါမႈကို ေျပာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အရင္တုန္းက ဓာတ္ပံုတစ္ပံုမွာ ရွင္းလင္းျပတ္သားတဲ့ Back ground ရွိရမယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္ Editor က ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လက္မခံႏုိင္ဘူး ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ အေရွ႕က အရာ၀တၳဳက လွေနရင္လဲ ဓာတ္ပံုေကာင္း တစ္ပံု ျဖစ္လာႏုိင္တာပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္အဲလိုပဲ ေတြးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကမ္း ရိုက္လာတာနဲ႔အမွ် သူေျပာတဲ့အတုိင္း ေသခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္ အေကာင္းဆံုးဆိုတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြရဲ႕ ရာႏႈန္းျပည့္နီးပါးဟာ ရွင္းလင္းျပတ္သားတဲ့ Back ground ရွိေနတာကို ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဥပမာ အေနနဲ႔ ဒီပံုေလးေတြကို ၾကည့္ၾကည့္ရေအာင္



ရွင္းလင္းျပတ္သားတဲ့ Back ground ရွိတဲ့ပံု



ရွင္းလင္းျပတ္သားတဲ့ Back ground မရွိတဲ့ပံု

ပထမပံု မွာကေတာ့ ေနာက္ခံ Back ground က ရွင္းလင္းျပတ္သားတဲ့အျပင္ အေရွ႕ဆံုးက ကိုရင္ေလးတစ္ပါးတည္းကိုပဲ Focus လုပ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီပံုကိုၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ျပခ်င္တဲ့ Main Subject ကိုရင္ေလးကို ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္ေတြ႕ႏုိင္တာျဖစ္ပါတယ္။

ဒုတိယပံုမွာဆိုရင္လဲ ကိုရင္ေလးတစ္ပါးတည္းကို Focus လုပ္ထားတာ ျဖစ္ေပမယ့္ ေနာက္ခံမွာ ပါေနတဲ့ ဥပဇဥ္းက မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး အျပည့္မပါပဲ ျပတ္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေနာက္မွာ ကားတစ္စီးရွိရွိေနတယ္။ ကားရဲ႕ေရာင္ ေနာက္က ဥပဇဥ္းရဲ႕အေရာင္ဟာ အေရွ႕က Focus လုပ္ျပထားတဲ့ ကိုရင္ေလးနဲ႔ ေရာေနတဲ့အတြက္ ျပခ်င္တဲ့ Main Subject က ရုပ္လံုးၾကြမလာေတာ့ပါဘူး။ တကယ္လို႔မ်ားသာ ေနာက္ခံဟာ ရွင္းလင္းျပတ္သားေနမယ္ဆိုရင္ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ ပံုေလးတစ္ပံု ျဖစ္လာမွာပါ။

ဒီေနရာမွာ တစ္ခုေမးစရာ ရွိပါတယ္။ အဲဒါဆုိရင္ ေနာက္ခံရွင္းလင္းျပတ္သားမႈ မရွိတဲ့အခါမွာ ကၽြန္တာ္တုိ႔ ဘာလုပ္ၾကမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ထပ္ ပံုေလး ႏွစ္ပံုကို ထပ္ျပပါမယ္။



ဒီပံုေလးကေတာ့ ပဲခူးတုိင္း သနပ္ပင္ျမိဳ႕နယ္ မင္းရြာသြားတုန္းက ရိုက္ခဲ့တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ပထဆံုးေတြ႔ လိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ အခုလို အေနထားေလးပါ။ ကေလးတစ္ေယာက္က ကၽြဲေပၚမွာ တက္စီးၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္က ကၽြဲကို ဆြဲသြားတယ္။ သာမွန္အားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆိုရင္ ရိုက္လို႔လွမဲ့ ပံုေလးတစ္ပံုပါ။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက အေနာက္မွာ ႏြားတစ္ေကာင္ကလဲ ရွိေနတယ္ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ခံအုန္းပင္ေတြရဲ႕ အေရာင္နဲ႔ အေရွ႕က အေရာင္ေတြနဲ႔ သိပ္ၿပီးကြဲျပားမႈ မရွိဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ရိုက္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ျပခ်င္တဲ့ ကၽြဲနဲ႔ကေလးေတြရဲ႕ပံုက ၾကြတက္လာမွာမဟုတ္ဘူး။

အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြဲရဲ႕ ဘယ္ဘက္ အျခမ္းကေန ရိုက္ရာကေန ညာဘက္ျခမ္းကို ကူးလိုက္တယ္။ ညာဘက္ အျခမ္းကေန ၾကည့္ရင္ ေနာက္ခံ သစ္ပင္ေတြဟာ ဘယ္ဘက္အျခမ္းက ၾကည့္တာေလာက္ မရႈပ္ေပမယ့္ ေနလံုးၾကီးရွိေနေတာ့ အလင္းေရာင္နဲ႔ ထိပ္တိုက္ၾကီး ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ F ကို 22 မွာထားၿပီးေတာ့ ရိုက္လုိက္တယ္။



အဲဒီအခါမွာ ဒီပံုေလးရလာတယ္။ ဒီပံုဟာဆိုရင္ အရမ္းအေကာင္းၾကီး မဟုတ္ရင္ေတာင္ ပထမပံုထက္စာရင္ေတာ့ ကိုယ္ျပခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းရာေလးက ၾကြတက္လာတယ္။ F ကို 22 မွာ ထားတဲ့အတြက္ ေနက ၾကယ္လို ျဖစ္သြားတယ္ အေရွ႕က ရွိတဲ့အရာ၀တၳဳကလည္း မဲသြားတယ္။ ဒီပံုက အျဖဴအမည္းပံုမွဟုတ္ပါဘူး Exposure အမွန္က ေနေရာင္ေပၚမွာ ရွိေနတဲ့အတြက္ က်န္တဲ့ အရာ၀တၳဳေတြကမည္းသြားတာပါ။

ဒီေန႔ ေျပာခ်င္တဲ့ ဓာတ္ပံုေကာင္းတစ္ပံုရဲ႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ ေနာက္ၾကံဳတဲ့အခါမွ ေနာက္ထပ္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ကို ထပ္ေျပာပါမယ္။

Read More...

Summary only...

သံေ၀ဂ

ေမာ္တာလည္တုိင္းသာ ေရတက္မယ္ဆုိရင္
ငါဒီေလာက္အထိ ညစ္ပတ္ေနမွာမဟုတ္ဘူး

ခလုပ္ႏွိပ္တုိင္းသာ မီးပြင့္မယ္ဆိုရင္
ငါ့အခန္းေတြ အခုေလာက္ေမွာင္ေနမွာမဟုတ္ဘူး


ေနနဲ႔လနဲ႔ ေတြ႕ဆံုေပးဖို႔
ငါတစ္ခါမွ ဆုမေတာင္းခဲ့ဖူးဘူး
မီးလာခ်ိန္နဲ႔ ေရလာခ်ိန္ဆံုဖို႔ကိုေတာ့
ေန႔တုိင္းဆုေတာင္းေနရတယ္


မ်က္ႏွာသစ္မဲ့ အခ်ိန္မွာ
ေရလာခ်ိန္နဲ႔ မီးလာခ်ိန္ၾကံဳၾကိဳက္ခဲ့ရင္
ရိုမီယိုနဲ႔ ဂ်ဴးလိယက္တုိ႔
ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ေတြ႕ဆံုထာထက္
ဆယ္ဆမက ေပ်ာ္မိမွာေတာ့အမွန္ပဲေလ

ငါကမၻာပတ္ၿပီး
ရႊက္လႊင့္ဖုိ႔ စိတ္ကူးမယဥ္ခ်င္ပါဘူး
ေရခ်ိဳးခန္းက ေရကန္ထဲမွာ
ဖလားခြက္ေလး ေမွ်ာခြင့္ရရင္ေက်နပ္ပါၿပီ

March 31 2010

Read More...

Summary only...

ေငြေဆာင္

Read More...

Summary only...

ေခြး

ေခြးတစ္ေကာင္
လမ္းေဘးက အမႈိက္ပံုမွာ
စားၾကြင္းစားက်န္ေတြကို ရွာေဖြေနေလရဲ႕.......

ေခြးတစ္ေကာင္
တိရိစၦာန္ေဆးကုန္ခန္းမွာ
အရက္လာျဖတ္ တာတဲ့ေလ....

ေခြးတစ္ေကာင္
အနံ႔တစ္ရႈရႈနဲ႔
တူမီးထမ္းသူေတြကို လမ္းျပရင္း
အမဲလိုက္ေနေလရဲ႕........

ေခြးတစ္ေကာင္
သူ႔သခင္ရင္ခြင္ထဲမွာေနၿပီ
အေမြးပြပြေလးေတြကို
ပြတ္သပ္ေပးတာ ခံေနေလရဲ႕ .....

လူတစ္ေယာက္
လမ္းေဘးမွာအိပ္တယ္
တစ္ေန႔ေတာ့ အဲဒီလူသမၼတျဖစ္သြားတယ္

လမ္းေဘးမွာေနတဲ့ ေခြးကေတာ့
ေသတဲ့အထိ လမ္းေဘးမွာပဲေနသြားၾကရတာမ်ားပါတယ္
ခင္ဗ်ားက လမ္းေဘးမွာေနၿပီး
ဘာေၾကာင့္ သမၼတျဖစ္သြားရတာလဲ.....

ငါက ေခြးမွ မဟုတ္တာ

Read More...

Summary only...

ဆုထက္ကုေဋ

ေမာ္ဒယ္ ဆုထက္ကုေဋ

မႏၱေလးက က်ဴရွင္ေက်ာင္း တစ္ခုအတြက္ ေၾကာ္ျငာ ရိုက္ေပးတာပါ

Read More...

Summary only...

Bar camp

Bar camp တြင္ ကင္မရာအေသးေလးနဲ႔ ဓာတ္ပံုလွလွေလးေတြ ရိုက္ၾကမယ္ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေဟာေျပာပါမယ္။ တက္ေရာက္သူမ်ား အားလံုးကို စိမ္းလန္းစိုေျပ ပန္းျခံ စတူဒီယိုမွာ ဓာတ္ပံုရိုက္ရင္ 20% ေလ်ာ့ေပးမယ့္ Discount Card မ်ားကိုလဲ ေပးသြားပါမယ္။ အခ်ိန္ကေတာ့ ၂၄.၁.၂၀၁၀ ေန႔လည္ ဆယ့္တစ္နာရီ ေနရာကကေတာ့ Bar camp Yangon က်င္းပရာ ျမန္မာအင္ဖိုတက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Read More...

Summary only...

Terminal

Terminal လို႔အမည္ရတဲ့ ဇာတ္ကားေလးတစ္ကားပါ။ ဒီဇာတ္ကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္က ရံုတင္ခဲ့တာဆိုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးႏွစ္ကေပါ့ဗ်ာ။ ငါးႏွစ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာသြားၿပီဆုိေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕လဲ ၾကည့္ဖူးၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မေန႔ကမွ ၾကည့္မိတာ အရမ္းၾကိဳက္လြန္းလို႔ ျပန္ညႊန္းလိုက္တာပါ။

ဒီဇာတ္ကာကို နာမည္ေက်ာ္ ဒါရိုက္တာ Steven Spielberg က ကိုယ္တုိင္ ထုတ္လုပ္ ရိုက္ကူးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဇာတ္ကားရဲ႕ အဓိက ဇာတ္ေဆာင္ နေဗာ့စကီး အျဖစ္ Tom Hanks က သရုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ေလယဥ္မယ္ေလး အျဖစ္ ကက္သရီးဇီတာဂ်ံဳးက သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဇာတ္လမး္ကေတာ့ အဂၤလိပ္စကား မေျပာတတ္တဲ့ ကရာကိုးဇီးယား(Krakozhia) ႏိုင္ငံသား နေဗာ့စကီးဟာ နယူးေယာက္ျမိဳ႕ ထြက္ခြာလာခဲ့ပါတယ္။ ကံဆိုးစြာပဲ သူနယူးေယာက္ေလဆိပ္ကို ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူျပည္၀င္ခြင့္မရပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သူထြက္ခြါလာတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာပဲ တုိင္းျပည္တြင္းမွာ ျပသနာျဖစ္ၿပီး တုိင္းျပည္ပ်က္သြားတဲ့အတြက္ သူ႔ရဲ႕ ပတ္စပို႔နဲ႔ ဗီဇာကို နယူးေယာက္ေလဆိပ္က အသိအမွတ္ မျပဳေတာ့လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္သူဟာ နယူးေယာက္ျမိဳ႕ထဲလဲ ၀င္ခြင့္မရ ကိုယ္ႏုိင္ငံကိုယ္လဲ ျပန္ခြင့္မရွိနဲ႔ ေလဆိပ္ထဲမွာ ေသာင္တင္သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလို ေသာင္တင္ခဲ့ တဲ့အခ်ိန္တြင္းမွာ ျဖစ္ျပက္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းရာေလးေတြကို ရယ္စရာ ၾကည္ႏူးစရာ ၀မ္းနည္းစရာေလးေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ ရိုက္ကူးထားတာျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္က ကိုယ္ၾကည့္မဲ့ ဇာတ္လမ္းကို ဘာျဖစ္မယ္ဆုိတာ ၾကိဳသိေနရင္ အဲဒီဇတ္လမ္းကိ ုမၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ဇာတ္လမ္းအေၾကာင္းေတာ့ ဆက္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ့္ဘာသာကိုပဲ ၀ယ္ၾကည့္လုိက္ၾကေတာ့ေနာ္။

ဟုတ္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ ကရာကိုးဇီးယား ႏုိင္ငံသားပါ

ေန႔ျခင္းညျခင္း ခုိကိုးရာမဲ့ ျဖစ္သြားတဲ့အခါ



ေလဆိပ္က အရာရွိမေလးနဲ႔ ေအာင္သြယ္ေပးရင္ စားစရာေပးမယ္


ေအာင္သြယ္အလုပ္ဆုိတာ လြယ္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး

ေလယဥ္မယ္ေလးနဲ႔ ပထဆံုးေတြ႕ဆံုအခါေပါ့ ကဗ်ာေတာ့ သိပ္မဆန္လွဘူး

ဒုတိယအၾကိမ္ ထပ္ဆံုေတာ့ စာအုပ္ဆုိင္မွာ

ေလယဥ္မယ္ေလးနဲ႔ ကဗ်ာဆန္ဆန္ညစာစားပြဲေလးေပါ့


သူကေလဆိပ္ထဲမွာ ကယ္တင္ရွင္လဲ လုပ္လုိက္ေသးတယ္

ဒီဇတ္ကားမွာ ထူးျခားတာက ကရာကိုးဇီးယား ဆုိတဲ့ ႏုိင္ငံက အျပင္မွာ တကယ္မရွိပါဘူး။ စာေရးဆရာရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္ႏုိင္ငံေလး တစ္ခုပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ နေဗာ့စကီးက ဘာျဖစ္လုိ႔ နယူးေယာက္ကို လာခ်င္ရတာလဲ ဆိုတဲ့ အခ်က္ေလးကလဲ မျဖစ္ႏုိင္ေပမယ့္ စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေလယဥ္မယ္ေလးနဲ႔ေတြ႕ၿပီး ခင္မင္ရင္းႏွီးသြားပံုေလးကိုလဲ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ ရိုက္ျပထားပါတယ္။

ဒီေခြက ထြက္တာ ငါးႏွစ္ရွိၿပီဆိုေပမယ့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕ DVDစာတန္းထိုး ေစ်းကြက္ထဲကို အခု တဖန္ ျပန္ေရာက္လာေၾကာင့္ ၀ယ္ယူရလြယ္ကူမွာပါ။

Read More...

Summary only...